Şakır şakır yağan yağmuru izlerken öylece dalıp gitmiştim, içimden defalarca hayat ne güzel deyip duruyordum. Güzel şeyler oluyor, daha güzel olacak diyordum, sonra kendimden korkarcasına dilimi ısırıverdim.
Aradan günler geçti, o güzel şeyler sorumluluklarını da bindirdi omzuma. Ee güzel şeylerin bedeli var. Bu gülü yetiştireceksen elin kanayacak. Mutluyum, çok heyecanlıyım, biraz bunalıyorum, azıcık korkuyorum. Hayalini kurmaktan dahi kaçıyorum çünkü hayalimde bile dilim sürçüyor.
Plasentasını yırtıp doğan bir bebeğinkine benzer insanın konfor alanından çıkması. Ciğerleriniz yanar biraz, zor olacak gibi olur ama bir bakmışsınız emeklemişsiniz de koşmaya bile başlamışsınız.
Her insanın gerçekleştirmesi gereken bir yazgısı var. Onun için korksanız da kaçamazsınız. Arkanızdan itiliverirsiniz suyun içine, yüzme bilip bilmemeniz kimsenin umurunda değildir. Size düşen çırpınmayı bırakıp sırt üstü, akan suyun tadını çıkarmaktır.
Kulağımızda da şu çalsa fena olmaz;
Bir yanıt yazın