2017/ Coimbra
Bayım,
Siz bu satırları okumamış iken yüreğimden, ben çok uzaklardaydım, siz okuyorken yine o uzak diyarların birinde sizin sohbetinizi ediyor olacağım.
Siz bayım, derinliklerin o cezbedici yanı, kışın ortasında yaz ayları, büyük lafların edilmiş halisiniz.
Siz, kızarmış ekmek kokusu, ekmek kızartma makinesinin çıkardığı tık sesisiniz. Bilirsiniz.
Siz, siz o gece konuşmuş olsaydınız benimle, göğsüme pembe bir gül yerleştirirdiniz.
Yine de biz o gün olmasa başka bir gün sabaha doğru 3’te yanardık.
Ihtimal ya, fikrinize düşersem bir gökkuşağına doğru koşunuz.
Ve bağırınız “Ben gülbeşekeri çok sevdim.”
Muhtemeldir ki masal perileri uğrar rüyalarınıza,
“Öldü” dersiniz, “Gül güzeli tılsımını kaybetti.”
Bir yanıt yazın