Kısacık bir güne bir sürü şey sığdırıp işlerimi tamamladığımda, kimsenin benden beklemediklerini soğukkanlılıkla yaptığımda kendimi çok güçlü hissediyorum. Sonra bir kaşık suda boğulmalarım geliyor aklıma.
Vazgeçilen olduğum zamanlarda kendimi değersiz hissediyorum. Akabinde biri çıkıp “İyi ki varsın” diyor.
İnsan olmanın en büyük zaafı bağlı olması galiba. Duygusal varlıklarız, bağlıyız; birbirimize, durumlara, anlara, sözlere, hallere… Halbuki özümüzle bütünleşip orada dengeyi bulsak, buna alışsak, her şey teni teğet geçecek.
Bundan yaklaşık 2 sene önce gezgin bir kadınken minimalizm ile tanıştım ve uygulamaya başladım. Minimalizm gereği biriktirmemeliydim. İhtiyaç fazlası kıyafetlerimi, incik boncuklarımı, okuduğum kitapları, hatırası var diye sakladığım ama kullanmadığım onca gereksiz şeyi ayrıştırıp dönüştürmem gerekiyordu. Her an gidecekmişim ve tüm eşyamı bir çantaya sığdıracakmışım gibi.
Nitekim yaptım da.
İş hayatına girince biraz sınırlarımı genişlettim. Her güne başka kıyafet, onlara uygun takı, dönüp dönüp okunması gereken kitaplar… Yine de sınırımı bilerek yaşıyorum.
Şimdi kışa girmek üzereyken odamı boşaltıyorum. Kıyafetleri, ayakkabıları, takı tokayı ayırması, vermesi kolay. Sıra hatıralarıma geldi.
Dedim ya, insanız işte, bağlıyız. Ben de geçmişe bağlıyım, anılarıma… Gördüğümde artık bana mutluluk vermese dahi kaldırıp atmakta zorlanıyorum. Aman bu da dursun, ay ben bunu nasıl atayım diye diye biriktiriyorum. Bir süre sonra ben onların değil, onlar benim sahibim oluyor.
Neyse, dün gece anlamını yitiren ne varsa attım. Canım hiç acımadı, elim hiç titremedi.
Suyun sıcağı görünce buhar, soğuğu görünce buz olması gibi sevgi de dönüşüyormuş. Bazen özlem olup bir damla gözyaşına, bazen ise hiçliğe, nefrete bile değil.
Sık sık hatırlamak gerekir: Bizler bağımlı değiliz insanlara, eşyalara, geçmişe. Onlar biz varsak varlar ve biz onlardan değil, yaşadıklarımızdan, gördüklerimizden, öğrendiklerimizden ibaretiz. Bizimle ömür boyu kalacak olanlar onlar.
Mutluluğunuzu kimseciklere, hiçbir şeyciklere değil, sıkıca kendinize bağlayın. Bir gün her şeyinizi bir anda kaybederseniz kendinize tutunursunuz.
Bir yanıt yazın